Geschiedenis

In 1502 meerde de ontdekkingsreiziger Columbus aan bij het eiland La Isla Uvita in de baai van Cariari (20 minuten van Puerto Limón). De indianen schonken hem gouden voorwerpen waardoor hij het land Costa Rica (rijke kust) heeft genoemd. De eerste Spaanse nederzetting in het land werd in 1524 gesticht. Jaren later ontdekten de Spanjaarden de bewoonbare hoogvlakte en in 1561 werd daar de eerste hoofdstad gesticht: Garcimuñoz. Een korte periode erna werd de stad verlegd en Cartago genoemd. Veel oorspronkelijke bewoners stierven aan Europese ziektes en in het begin van de negentiende eeuw was nog maar twee procent van het grondgebied gekoloniseerd. De negentiende eeuw stond in het teken van (burger)oorlogen. Costa Rica vormde in 1823 samen met Nicaragua, Honduras, Guatemala en El Salvador, de Verenigde Staten van Centraal Amerika. Echter was de federatie geen succes. De steden Heredia, Alajuela en Cartago vormden een verbond tegen de stad San José. Na een korte burgeroorlog kwam San José uit de strijd als winnaar en vervolgens werd San José de nieuwe hoofdstad. Tegenwoordig is Costa Rica een van de meest stabiele landen in Midden-Amerika. Het land kent zelfs geen leger. Sinds 1948 zijn er democratische verkiezingen.

Cultuur

Costa Rica is een van de mooiste natuurbestemmingen ter wereld, maar heeft op het gebied van cultuur weinig te bieden. In een aantal musea vindt u nog enkele gouden beelden terug uit de Precolumbiaanse tijd. In Liberia en Escazú zijn nog enkele straten te vinden waar u de Spaanse invloeden terug vindt. Aan de Caribische kust zorgen de afstammelingen van Jamaicanen voor een Afro-Caribische sfeer. De merengue (muziek en dansstijl) is hier heel populair. Aan de Pacifische kust zijn het de Latino’s die het temperament bepalen.

Bevolking

De bevolking van Costa Rica bestaat voornamelijk (94%) uit Spaanse, Italiaanse en andere Europese bewoners. Costa Ricanen noemen zichzelf ‘hermanitico’s’ wat kleine broertjes betekent. Tico is hier een afkorting van. Een belangrijke minderheidsgroepering zijn de Afro-Caribiërs. Zij stammen af van de gastarbeiders die van Engelstalige Caribische eilanden kwamen. Het merendeel van de Afro-Caribiërs leeft in Talamanca, Limón. De belangrijkste oorspronkelijke indianengroepen leven in ontoegankelijke berggebieden en vertegenwoordigen minder dan 1% van de bevolking. De indianen leven voornamelijk in een van de 22 reservaten die Costa Rica telt. In het Talamanca gebergte leven ongeveer 7.000 Bribri en Cabécar indianen. Hoog boven de Térraba-vallei leven ongeveer 3.000 Boruca en Térraba indianen. Op het schiereiland Osa wonen ongeveer 5.000 Guaymi indianen. Zij trokken pas in de jaren veertig van Panama naar Costa Rica.

Eten en drinken

De Costa Ricaanse keuken is smaakvol maar eenvoudig. In de ochtend wordt stevig ontbeten met rijst en bonen (Gallo pinto). De lunch is de belangrijkste maaltijd van de dag en wordt vaak genuttigd in een zogenaamde ‘soda’, een lunchroom in Costa Ricaanse stijl waar u goed en traditioneel kunt eten. Voor de Costa Ricaan stelt het diner stelt niet veel voor. Dit is vaak een lichte maaltijd. Echter, in de grotere en toeristische steden vindt u vele restaurants met een internationale keuken. Traditionele lunchgerechten zijn ‘casado’ (rijst, bonen, pasta, ‘picadillo’ gecombineerd met vlees, vis of kip), ‘arroz con pollo’ (rijst met kip) of ‘olla de carne’, een rundvleesbouillon met wortels en rundvlees. Een echte aanrader is het proberen van ‘refrescos naturales’ een verse vruchtensap. Wijn wordt in Costa Rica slechts door één boer gemaakt en wordt dus niet veel gedronken. De nationale drank heet Cacique Guaro, wat lijkt op jenever. Het bier is voornamelijk van het nationale merk Imperial en Pilsen. Het leidingwater kunt u beter vermijden. Er zijn overal flessen bronwater te koop.

Taal

De officiële taal in Costa Rica is Spaans. Het Spaans kan enig uitwijken in woordenschat en zinsconstructie. Echter het Castellano dat in Spanje wordt gesproken, kunnen de tico’s goed verstaan. Oorspronkelijke gemeenschappen spreken hun eigen taal, waarvan de meest voorkomende het Bribri is. In de grotere en toeristische plaatsen spreken de tico’s redelijk Engels.

Natuur

Costa Rica staat bekend om de ongerepte natuur. Opmerkelijk aan Costa Rica is dat het land ondanks de kleine oppervlakte ontzettend veel landschappen kent. In Costa Rica reist u onder andere langs ongerepte regenwouden, actieve vulkanen, sprookjesachtige nevelwouden, mangroven en tropische stranden. De grote verschillen in natuur hebben te maken met de hoogteverschillen. Tussen de Caribische en de Pacifische kust ligt een lang bergketen dat het land in tweeën deelt. Deze hoogteverschillen beïnvloeden het klimaat. Biologen hebben Costa Rica ingedeeld in zes verschillende zones met elk een eigen klimaat, flora en fauna. De hoogteverschillen zorgen er ook voor dat het weer snel kan veranderen. In een half uur rijdt u bijvoorbeeld van de plek waar de meeste regen valt naar de plek waar de minste regen valt. Wat betreft de biodiversiteit (hoeveelheid soorten dieren en planten) behoort Costa Rica tot de rijkste gebieden ter wereld. Het land is een paradijs voor natuurliefhebbers. Wees niet verbaasd als u over een afstand van 100 kilometer in de zon, de kou, de hitte en de mist heeft gereden.

Klimaat

Door de vele hoogteverschillen en de invloeden van de Caribische Zee en de Grote Oceaan zijn er in Costa Rica verschillende klimaten. In het oosten en noordoosten vindt u een tropisch regenwoud klimaat. De rest van Costa Rica heeft een tropisch moessonklimaat en een tropisch savanneklimaat. In de nevelwouden is het een stuk frisser en kan het zelfs vriezen. Er kan in een klein gebied veel verschil zijn in temperatuur, neerslag en zon.

Tijdsverschil

In de wintertijd is het in Costa Rica zeven uur vroeger dan in Nederland en in de zomertijd acht uur vroeger.